Zoek als journalist het museum op ūüé®

Afgelopen weken bezocht ik mijn goede vriend Tim de Gier, die dit jaar fellow is bij het journalistie
Ernst-Jan Pfauth
Zoek als journalist het museum op ūüé®
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #33
Afgelopen weken bezocht ik mijn goede vriend Tim de Gier, die dit jaar fellow is bij het journalistieke instituut van Harvard. In de medianieuwsbrief link ik vaak het uitstekende blog van dat instituut, Nieman Lab, en het was fantastisch om daar eens op de burelen rond te lopen en een presentatie te mogen geven. 
Deze week daarom een iets andere editie. Met een verhaal over een interessante fellow die ik aan Harvard ontmoette en een spectaculaire journalistieke vertelvorm die ik in New York zag. Plus wat boekennieuws!

Een van Tims mede-fellows is Grzegorz Piechota, van het Poolse liberale dagblad Gazeta Wyborcza. Tijdens een kop koffie vertelde Grzegorz dat zijn krant het niet alleen tot haar taak rekent om het publiek te informeren, maar dat ze haar lezers ook echt in beweging wil krijgen om de Poolse maatschappij te verbeteren. 
Daarom zet de krant ‚Äėsociale campagnes‚Äô op. Zo trainde¬†Gazeta Wyborcza 30.000 docenten hoe ze met innovatie in het onderwijs kunnen omgaan. Ook vroeg ze haar lezers ziekenhuizen te recenseren. Uit dit massale pati√ęntenonderzoek kwam naar voren dat de nieuwe generatie dokters niet goed luisterde naar pati√ęnten. Prompt begon de krant trainingsprogramma‚Äôs voor die dokters. Ook maakte de krant een handboek voor Polen die in het buitenland gaan werken en daar wat hulp bij kunnen gebruiken.¬†
In dit gelinkte artikel van vier jaar oud op, jawel, Nieman Lab, kun je meer lezen over Gazeta Wyborcza. Ik ga me zeker verder verdiepen in deze krant, want de rol van journalist als campagnevoerder spreekt me zeer aan. Waarom zou je onrecht alleen maar aan de kaak stellen, als je mensen ook in beweging kunt krijgen er iets aan te doen?
Ik had tijdens mijn verblijf in Amerika ook wat te promoten, want aanstaande dinsdag komt de Engelse vertaling van ons eerste De Correspondent-boek uit: Gratis geld voor iedereen, van Rutger Bregman. We verkochten er in Nederland al 15.000 exemplaren van. In de rest van de wereld verschijnt het als Utopia for Realists. Meer info daarover bij Boekblad. 

Aan het New Yorkse magazine Gawker gaf Rutger alvast een interview, later dit weekend volgen The Guardian en Fortune.
Paulien Cornelisse geeft haar fictiedebuut zélf uit. En met succes: ze kwam deze week binnen op nummer 2 van de Bestseller 60. 
In januari - voor het succes dus - vertelde Cornelisse aan de Volkskrant waarom ze zelf uitgever werd: ‚ÄúIk had er zin in zelf de productie meer in handen te hebben; dan is het ook logisch dat je anderen een uurloon of een percentage van je inkomsten betaalt, en niet dat je zelf een percentage krijgt.‚ÄĚ
Voldoe je als auteur aan deze drie voorwaarden?
  1. Je hebt al honderdduizenden fans (of een wat minder grotere club, die meer wil betalen);
  2. Je houdt je graag bezig met de productie en verspreiding van het boek;
  3. Je kunt een team samenstellen van excellente freelancers, zoals een redacteur en een verkoper;
Dan zie ik weinig redenen om niet zelf aan de slag te gaan. 
Een nieuwe stap in het journalistiek vertelproces
Volgende week zal ik verder ingaan op waarom we als De Correspondent ook zelf boeken uitgeven. Maar voor nu alvast dit: we zien een boek als een logische stap in het journalistieke proces. Zo heeft Rutger Bregman op De Correspondent samen met lezers zijn idee√ęn over het basisinkomen gevormd. Logisch dat hij die dan vervolgens bij een groter publiek wil introduceren met een medium waar je lezers uren vast kunt houden.¬†
De benodigde expertise koop je als uitgever in door met freelancers samen te werken.
Als je zo verder denkt, kun je als journalistiek medium bijvoorbeeld ook zelf documentaires maken. Of toneelstukken. Of… een tentoonstelling:
Documentairemaker en journalist Laura Poitras onthulde samen met Glenn Greenwald de Snowden-files en maakte daar de Oscar-winnende documentaire Citizenfour (2014) over. 
In het Whitney Museum for American Art in New York bezocht ik een tentoonstelling die ze naar aanleiding van haar werk met Snowden maakte. Poitras wil met deze tentoonstelling haar onderwerp - overheidssurveillance - tastbaarder maken voor haar publiek. Met een ander medium lukte dat nog niet.
Dus ja, zo'n tentoonstelling is voor haar gewoon een nieuwe stap in het journalistieke vertelproces.
Poitras is daar trouwens in geslaagd. Zo moest je bij de installatie ‚ÄėBed Down Location‚Äô op een groot bed gaan liggen. Boven je zag je opnames van de lucht, uit onder andere Jemen en Somali√ę. Dat zijn landen waar Amerika met drones rondvliegt:
Bed Down Location van Laura Poitras in het Whitney Museum
De installatie zelf was al een indrukwekkende ervaring. Je realiseert je opeens hoe eng het is dat er elk moment een drone aan de hemel kan verschijnen. 
Maar als je de volgende kamer inloopt, realiseer je je pas echt hoe eng het is. Daar worden warmteopnamen getoond van het bed waar je zojuist nog lag. Die uitstekende lichtblauwe afdruk rechts in het midden? Daar lag ik. En wat doen die mensen daar rechtsboven eigenlijk?
Met deze overpeinzing over nieuwe vertelvormen in de journalistiek ga ik het weekend in. Volgende week weer een reguliere editie, met commentaar op de laatste innovaties en ontwikkelingen in het internationale medialandschap. 
Met een hartelijke groet!
Ernst-Jan
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Tweet     Deel
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.