Wat er gebeurt als je als Facebook-adverteerder heel eerlijk bent 😱

Een iets kortere nieuwsbrief deze week, omdat ik een weekendje in Edinburgh ben voor een lezing. Op e
Ernst-Jan Pfauth
Wat er gebeurt als je als Facebook-adverteerder heel eerlijk bent 😱
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #52
Een iets kortere nieuwsbrief deze week, omdat ik een weekendje in Edinburgh ben voor een lezing. Op een conferentie met de beste slogan ooit: Fight for your audience. Zeer toepasselijk in tijden van platformdominantie.

Forse kritiek van omroepen op het online beleid van de NPO
Tijdens de Mediapodcast van vorige week steggelden Alexander Klöpping en ik over het digitale beleid van de omroep. 
Belangrijkste punten: als je als NPO zegt ‘vol’ op on demand in te zetten, waarom dan geen HD-kwaliteit?
En hoezo mogen programma’s niet de beste distributiekanalen gebruiken om zoveel mogelijk burgers te bereiken? 
Voor ouderen werkt kabel en rechtstreeks uitzenden heel goed als distributiemiddel, voor jongeren kun je beter gebruik maken van YouTube en Snapchat. Allebei de distributiemiddelen zijn commerciële bedrijven, dus ik zie het probleem niet (en net als kabelaanbieders, zijn platforms als YouTube en Twitter bereid te betalen voor rechten).
Veel omroepen denken er ook zo over. (Logisch, want een programma als #Boos (BNN-VARA) trekt op YouTube meer kijkers dan bijna elk ander programma op 'jongerenzender’ NPO 3.) Maar de Publieke Omroep denkt daar niet zo over. Zo blijkt uit een rondgang van NRC. Afgezien van de NOS en de KRO-NCRV zeggen omroepbazen:
  1. Ze krijgen te weinig ruimte om te experimenteren op nieuwe kanalen.
  2. De videoplayer op NPO Gemist is hopeloos verouderd.
  3. Het YouTube- en socialemediabeleid is te star. Zo mag je geen fragmenten langer dan vijf minuten plaatsen.
Lees en huiver!
Nieuws uit journalistiek Nederland
Wie uitdeelt moet ook kunnen incasseren: de journalistiek van Follow the Money
Ik blijf fan van de site Nieuwejournalistiek.nl, die een aantal nieuwe journalistieke initiatieven zorgvuldig volgt en voorbij de klassieke start-up-narratieven gaat.
Zo las ik afgelopen week met veel plezier en bewondering een profiel van Follow the Money, de financiële site van Eric Smit die de Zuidas controleert en een kweekvijver is voor journalistiek talent.
‘Je moet in de onderzoeksjournalistiek geen mensen hebben die in de pas lopen en denken: zo gaat het nu eenmaal, het zal wel kloppen. Je moet je kunnen opwinden. Kwaadheid is een brandstof om je werk beter te doen.’
Zo gebruikt NRC Handelsblad A/B-testen voor hun koppen
Lekker praktisch stuk met veel voorbeelden hoe NRC Handelsblad A/B-tests gebruikt voor de koppen op hun site.
Dat is zoiets wat altijd als de mysterieuze heilige graal benaderd wordt, dus het is fijn om daar eens een no-nonsense artikel uit de praktijk over te lezen. 
Het bizarre online debat over de verkiezingen in de VS
Facebook-only publicaties sturen publieke debat
Een aantal van jullie raadde me dit lange stuk aan, en ik ben er eindelijk aan toegekomen: ‘Inside Facebook’s (Totally Insane, Unintentionally Gigantic, Hyperpartisan) Political-Media Machine’ van de mediajournalist die de invloed van Facebook het best beschrijft, John Herrman. 
In dit stuk beschrijft Herrman hoe het 'debat’ rond de Amerikaanse verkiezingen zich voornamelijk op Facebook afspeelt. Die haakjes zet ik eromheen, omdat hij vooral beschrijft hoe elke partij een echokamer voor haar eigen overtuigingen vindt. De Wall Street Journal liet dat in mei ook al zien:
Klik op de afbeelding voor het onderzoek van WSJ
Klik op de afbeelding voor het onderzoek van WSJ
Invloedrijke politieke Facebook-only publicaties:
En die gescheiden echokamers zijn zo eng, als je je bedenkt dat 44 procent van de Amerikanen van Facebook afhankelijk is voor nieuws.
Zij krijgen niet alleen nieuws voorgeschoteld van de bekende mediamerken, maar minstens net zoveel van net-opgerichte politiek-gekleurde Facebook-pagina’s met veelzeggende namen als Occupy Democrats, The Angry Patriot, US Chronicle, Addicting Info, RightAlerts, Being Liberal en Fed-Up Americans.
Samen hebben ze tientallen miljoen volgers.
Ze zijn heel goed in het vergroten van bereik
Want in tegenstelling tot klassieke media denken deze pagina’s niet over hoe ze Facebook-gebruikers kunnen veranderen in trouwe lezers van hun eigen publicatie. Nee, het enige waar deze Facebook-only publicaties in geïnteresseerd zijn, is dat zoveel mogelijk gebruikers hun posts delen. Ze gaan volledig mee in alle voorwaarden die Facebook schept.
Dat is interessant voor iedereen die in media werkt, want het leert je een hoop over hoe je in korte tijd een groot bereik kunt opbouwen op Facebook - bijvoorbeeld door alleen maar visueel te denken en alles in de vorm van meme’s te gieten.
Geen content farms, maar meme farms
Herrman laat een internetmarketeer aan het woord die een echtpaar in Manilla de opdracht heeft gegeven om alle populaire artikelen van extreem-conservatieve sites te kopiëren. Dankzij advertenties verdient hij daar nu 20.000 dollar per maand mee. Andere bedrijven doen iets vergelijkbaars, maar op een veel grotere schaal, tot twaalf miljoen omzet per jaar.
Je zou denken: het gaat om politieke overtuigingen, maar het nihilisme spat ervan af. ‘Aan linkse sites valt niet te verdienen’.
Drie gedachtes hierover:
  • Hoe praat je het voor jezelf goed dat je geld verdient aan een politieke gek die de wereldorde misschien gaat bedreigen?
  • We weten nog niet wat de invloed van deze Facebook-publicaties is op het stemgedrag van Amerikanen. Maar Facebook is - schrijft Herrman - waar het discours nu plaatsvindt. 
  • Krijgen we zulke Facebook-only publicaties ook rond de Nederlandse verkiezingen? Of zijn ze er al en heb ik ze gemist? De schaal is minder groot, en die is nodig voor het advertentiemodel, maar met miljoenen Nederlandse Facebook-gebruikers vast groot genoeg. Bovendien lijkt het een effectieve manier om campagne te voeren.
Dat was ’m voor deze week, veel dank aan Maurits Martijn en Gerben van Heijningen voor de artikeltip, en aan jullie voor het meelezen.
Met een hartelijke groet,
Ernst-Jan Pfauth
Ps. Voor ons nieuwe boek bij De Correspondent over privacy -  Je hebt wel iets te verbergen - zette we een nogal expliciete en ’creepy’ Facebookcampagne op. Lees er hier alles over:
Somber nieuws: door tegenvallende digitale advertentie-inkomsten brengt The Guardian haar Pulitzerprijs-winnende Amerikaanse divisie van 140 werknemers terug naar 100. 
De Britse krant zet sinds kort stevig in op ledeninkomsten, maar dat komt te laat voor een derde van de Amerikaanse collega’s. 
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Tweet     Deel
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Weesperzijde 94, 1091 EK, Amsterdam