Waarom je toch heel even aandacht moet besteden aan Pokémon Go

Pokémon Go. Je kunt er waarschijnlijk niks meer over horen. Misschien klik je nieuwsberichten erover
Ernst-Jan Pfauth
Waarom je toch heel even aandacht moet besteden aan Pokémon Go
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #43
Pokémon Go. Je kunt er waarschijnlijk niks meer over horen. Misschien klik je nieuwsberichten erover al een week lang weg. Denk je: dat is niks voor mij. 
Of, je bent veel te druk met het spel zelf om er even over te lezen. 
Toch doen, want Pokémon Go legt enkele grote mediaontwikkelingen bloot. 
Augmented reality is al jaren aan het wachten op een doorbraak (kent u Layar nog?) en nu is het dan eindelijk zover: de wereld ligt aan de voeten van het spel Pokémon Go. 
Het heeft inmiddels meer actieve gebruikers dan Twitter. Wat Serial betekende voor podcasts, is Pokémon voor Augmented Reality.

Bliksemuitleg voor degene die nog van niks weet ⚡️
Met Pokémon Go moet je zoveel mogelijk Pokémon vangen, en die kun je vervolgens laten vechten met andermans Pokémon (bijvoorbeeld in de Eregalerij van het Rijks). Je loopt met de app over straat, als er een Pokémon in de buurt is, trilt je telefoon. Vervolgens schakelt de app over op camerastand, en ‘zie’ je de Pokémon in het straatbeeld. Even goed mikken met een Pokéball en je nieuwste aanwinst verdwijnt in je rugzak.
Pokémon Go in Amsterdamse musea. Foto: De Correspondent / Marian Cousijn
Nu we massaal aan augmented reality wennen, is de volgende vraag: wat voor serieuze toepassingen gaan er volgen?
In dit gelinkte stuk op Poynter een verkenning. Enkele take-aways:
  • Pokémon heeft het voor elkaar dat er elke dag miljoenen mensen naar de plattegrond op hun app turen. Zo leggen ze een laag over de werkelijkheid. Opeens is het café op de hoek niet alleen meer je stamkroeg, maar ook een Pokégym. 

    Die laag over de werkelijkheid is geld waard. Misschien wil het café wel een reclame op die plattegrond plaatsen, zodat er meer mensen een biertje komen drinken.

    Stel dat Pokémon (of een mogelijke opvolger) dat aan gaat bieden - zoals Facebook bereik tegen geld aanbiedt.

    Dat is niet alleen interessant voor adverteerders, maar ook voor media. Het Parool kan dan bijvoorbeeld op die plattegrond precies aangeven welke restaurants ze gerecenseerd hebben. 

    Kortom: er is met Pokémon een verslavende plattegrond-interface gecreëerd, hopelijk mogen anderen daar gebruik van maken.  

  • Een vriend van me gaf me ergens in Amsterdam-West een Pokémon-demonstratie. Terwijl we dat deden, liep er een jongen langs die het spel ook speelde. Instant verbondenheid was het gevolg. Door het hele land verzamelen wildvreemden zich om samen het spel te spelen (loop maar eens naar een plein of park in je woonplaats). Goede naald om de filter bubble mee door te prikken.

  • In 2010 voorspelde ik in nrc.next de definitieve doorbraak van AR. Pardon, dat was een tikkie te vroeg. Het moest zes jaar duren, en nu spelen miljoenen mensen een AR-spel. Wat onvermijdelijk een vloedgolf aan nieuwe toepassingen gaat opleveren. De journalist van Poynter droomt bijvoorbeeld van het projecteren van je eigen beste 100 meter sprint op de Olympische race. Dat kon natuurlijk allemaal al, maar door Pokémon is augmented reality nu een wereldwijd geaccepteerde technologie.

    (Snapchat gaf trouwens een goed zetje aan de acceptie van augmented reality met haar populaire filters, waar je bijvoorbeeld een hondensnuit op je eigen gezicht projecteert.)
De grote vraag is natuurlijk wel: blijven we hier lang verslaafd aan? Of zijn we over een paar weken wel weer uitgekeken op Pokémon? 
Superhandige infographic die u helpt het succes van Pokémon en AR te plaatsen.
Oké, je hebt waarschijnlijk een adblocker op je telefoon en laptop. Maar op straat word je nog steeds blootgesteld aan reclame. Gelukkig kun je dankzij Augmented Reality ook een real-life adblocker maken. Een paar Amerikaanse studenten hebben een werkend prototype in elkaar geknutseld:
Klik voor een demonstratievideo
Ik linkte al een eens eerder naar een stuk over het nieuwe feodaal systeem dat door bedrijven als Amazon, Google, Facebook en Uber aan het ontstaan is. We geven ons geld uit aan een steeds kleiner wordend clubje bedrijven, waar we ondertussen steeds afhankelijker van worden.
Deze gelinkte column legt het neo-feodalisme glashelder uit aan de hand van Pokémon Go.

Het punt: als je vroeger met vrienden iets leuks wilde doen, gaf je geld aan lokale bedrijven uit (de bioscoop, de bowlingbaan) en creëerde je werkgelegenheid in je eigen buurt (ik knipte je kaartjes in de bioscoop). Maar nu speel je Pokémon Go met je vrienden, en stroomt er minstens 1,6 miljoen dollar per dag aan Pokémon-omzet naar enkele bedrijven in Japan en de VS .
(Er kunnen natuurlijk commerciële toepassingen worden bedacht waar lokale bedrijven van profiteren. Zoals een verhoogde omzet voor een koffietent, omdat er zo'n goede Pokégym zit. Maar misschien blijft dat bij druppels op een gloeiende plaat.)
We associëren gameverslaafden vaak met zitvlees, maar wanneer spellen als Pokémon Go definitief doorbreken, komt het met de lichaamsbeweging van gamers wel goed. Aldus data van stappenteller Jawbone:
"They got an average of 62.5% more steps than in a regular weekend"
Dat was ’m voor deze week. 
Dank aan de twitterfeeds van Maurits Martijn en Alexander Klöpping voor de artikeltips!
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.