Terug van weggeweest! 🇨🇴

Ernst-Jan Pfauth
Terug van weggeweest! 🇨🇴
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #40

Pardon.
Ik was even drie weken uit de running. Eerst door een griepje, daarna door een reis van twee weken in Colombia.
Ik moest namelijk op het World Editors Forum in het belachelijke mooie Cartagena de Indias een lezing geven over hoe De Correspondent leden bij de journalistiek betrekt.
Direct nadat de president van Colombia gesproken had trouwens. Ik mocht helaas niet zijn fancy katheder gebruiken:
Tijdens het World Editors Forum
Tijdens het World Editors Forum
Goed, nu ben ik terug en deel ik graag weer interessante innovaties in de mediawereld:
Over deze servicegerichte journalistiek hoorde ik in Colombia
Op conferenties over de toekomst van de journalistiek gaat vrijwel elke spreker los over dat messaging hét distributiemodel van de toekomst is (hier meer als je die ontwikkeling gemist hebt).
Tijdens een van deze lyrische toespraken kwam ik een service tegen die ik nog niet kende: Purple.
Purple deed maar één ding: het stuurde je smsjes met belangrijk nieuws over de Amerikaanse voorverkiezingen. Zo hoefde je nooit bang zijn wat te missen. Sterk, en servicegericht.
Slim model, want niemand in de media kan het zich veroorloven alleen nog maar na te denken over welk verhaal je wilt vertellen. Minstens zo belangrijk: hoe krijg ik het zo efficiënt mogelijk bij mijn publiek?
Hoe kan ik het verhaal zo brengen, dat ik geen minuut te veel van mijn lezer/kijker/luisteraar vraag? En als mijn publiek vervolgens meer wil weten, hoe bied ik ze dan verdieping?
Er liggen denk ik nu grotere uitdagingen bij de distributie van informatie, dan bij het creëren ervan.
(nu de voorverkiezingen over zijn, lijkt Purple zich op meer algemeen nieuws te richten. Ze profileren zich nu als ’your personal knowledge nerds’)
De interne cultuur van een nogal belangrijk mediabedrijf
Een programmeur die vroeger op de advertentie-afdeling van Facebook werkte, doet een heel boek open over hoe Facebook en Google met elkaar concurreren. Op Vanity Fair verscheen hier onlangs een voorpublicatie uit.
En die leest heerlijk weg.
Hij beschrijft hoe in 2011 Facebook op de lancering van Google+ reageerde. Zuckerberg riep een lockdown uit, wat zijn werknemers opvatte als een uitnodiging om ook tijdens de weekenden te komen werken.
“Facebook was not fucking around. This was total war.”
Belangrijkste take-away van dit verhaal: de Facebookers (inclusief ‘Zuck’) zijn er volgens deze oud-collega niet zo geïnteresseerd (meer) in geld (daar heeft vrijwel elke programmeur overigens zat van), het gaat ze er 'echt, echt’ om dat de héle wereld naar een 'blauw schermpje met een Facebook-logo’ staart.
Interview: hoe kunst de journalistiek kan verrijken
Voor de VPRO en De Correspondent presenteer ik samen met de geweldige Marian Cousijn een talkshow over kunst: Artfest. We voeren kunstgesprekken zonder bewijsdrang. 
De laatste editie ging over kunst die ophef veroorzaakt (vandaar die kunstdildo’s op tafel). 
Er schoof een kunstenaar aan die bijna als een soort oorlogsjournalist te werk gaat.
Ronald Ophuis schildert dingen waar je niet geconfronteerd mee wilt worden, zoals groepsverkrachtingen en moordpartijen.
Waarom? Om de pijn die er op de wereld is te kunnen verwerken. Hij wil dat wij - als afgestompt mediapubliek - echt kunnen voelen waar de mens toe in staat is. En dus niet een nieuwsberichtje over een burgeroorlog lezen, even ‘erg zeg’ denken, en dan de bladzijde weer omslaan. 
Nee, Ophuis wil dat we nadenken waarom mensen elkaar verschrikkelijke dingen aandoen.
Zo gaat hij te werk:
  • Hij reist naar een gebied waar het oorlog was - zoals Sierra Leone - en interviewt slachtoffers én daders ('Wat deden jullie met de vrouwen na de verkrachtingen?’)
  • In zijn atelier laat hij acteurs de verhalen die Ophuis hoorde naspelen. Die fotografeert hij. Dit is zijn 'schetsproces’. Daarna schildert hij.
Ik bewonder Ophuis enorm om hoe hij zijn verschrikkelijke werk in dienst stelt van de maatschappij én hoe zorgvuldig hij erover vertelt. Zie hier het gesprek (11 minuten).
Ronald Ophuis, Girl with Gun, Sierra Leone 2001 (2011)
Ronald Ophuis, Girl with Gun, Sierra Leone 2001 (2011)
Zo is het om je CMS en sales uit te besteden
Ik schreef al eens eerder hoe Medium.com alle zorgen bij uitgevers wereldwijd uit handen wil nemen. Medium zegt: je kunt als middelgrote uitgever de technologische ontwikkelingen niet meer zelf bijbenen. Denk alleen al aan:
  • De honderden verschillende devices die je bezoekers gebruiken;
  • De laadsnelheid van je pagina’s (die moet met Facebook Instant Articles en Google AMP kunnen concurreren);
  • De advertentietechnologieën (hoe omzeil je adblockers? En wie verkoopt je advertenties uberhaupt?);
  • Een paywall / micropayment-optie;
  • Integratie met sociale media.
En dus zegt Medium: ‘wij nemen dat allemaal voor je uithanden. Sluit je site op ons platform aan. Dan krijg je het netwerkeffect van ons platform er gratis bij.’
Groot nadeel hier natuurlijk: ze nemen de relatie met je lezers over. Jouw bedrijfsgevoelige en waardevolle informatie is ook hún informatie.
Toch wagen veel kleine uitgevers de overstap, en samen vormen die een massamedium. Harvards Nieman Lab interviewt vijf van deze pioniers, die samen tientallen miljoenen bezoekers naar Medium.com brengen. 
Het is voor hen soms nog behelpen ('We moeten er zelf de advertenties in-coderen’), maar als ik lees wat voor moeite hen allemaal uit handen wordt geholpen, kan ik me goed voorstellen dat talloze uitgevers deze overstap naar Medium (of een vergelijkbare service) gaan wagen. 
Dat was ’m voor deze week, tot de volgende zaterdag!
Ernst-Jan Pfauth
PS. Oké, robots vormen misschien een bedreiging voor journalisten, maar ze ruimen óók je vaatwasser in.
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Weesperzijde 94, 1091 EK, Amsterdam