'Media hadden Trump niet letterlijk moeten nemen'

Helaas, ik had een nieuwe aflevering van de Mediapodcast beloofd, maar daar kwam een griepje tussen.
Ernst-Jan Pfauth
'Media hadden Trump niet letterlijk moeten nemen'
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #60
Helaas, ik had een nieuwe aflevering van de Mediapodcast beloofd, maar daar kwam een griepje tussen. Maar goed, je hebt vast grotere dingen om je druk over te maken. Trump bijvoorbeeld. Daar begin ik deze nieuwsbrief uiteraard mee. Verder nog twee artikelen ter inspiratie en nieuwtjes over Apple News en Facebook Workplace. Hang in there! 🇺🇸

Eerst even over de verkiezingen en de media
Vox schreef voor de verkiezingen nog maar eens op hoeveel nepinformatie succesvol via Facebook verspreid werd. 
Zo ging afgelopen weekend een nep verhaal over hoe Clinton fraudeert tijdens de verkiezingen gigantisch de ronde.
Vox haalt ook een onderzoek van Buzzfeed aan, waaruit blijkt dat Macedonische oplichters geld verdienen aan het verspreiden van duizenden nepberichten die het goed doen onder Trump-supporters (aan Clinton-aanhangers bleek minder geld te verdienen). 
Facebook is hier deels verantwoordelijk voor, omdat haar algoritme stukken onder de aandacht brengt die haar gebruikers graag delen. 
Allemaal waar natuurlijk.
Maar wat me wel tegenstaat in dit soort artikelen is het slachtoffertje spelen van journalisten. ‘Facebook zorgt voor perverse prikkels’, schrijven ze bij Vox. 
Ja, nou en. Je bent toch geen willoos slachtoffer, maar een professional? Vecht er tegen. Zoals de Denver Post die haar best deed een nepbericht in het niet bestaande 'Denver Guardian’ over een vermoorde FBI-agent (door Hillary) te ontkrachten: ’There is no such thing as the Denver Guardian, despite that Facebook post you saw
Al die nepinformatie kun je ook als een zakelijk voordeel zien. Het publiek is niet achterlijk en krijgt steeds meer behoefte aan een soort waarheidsserum. 
Journalisten moeten daarom ten eerst excellente journalistiek bedrijven, en ten tweede minstens net zo hard nadenken hoe ze hun bevindingen slim onder de aandacht krijgen.
Het is niet voor niets dat spelers als Buzzfeed hier nu het beste in slagen (zoals na de aanslagen in Parijs), zij zijn op het web opgegroeid. 
Deze gelinkte analyse op The New York Times eindigt dan ook optimistisch, met dit citaat van de hoofdredacteur van The Washington Post (de beste ter wereld):
People will ultimately gravitate toward sources of information that are truly reliable, and have an allegiance to telling the truth. People will pay for that because they’ll realize they’ll need to have that in our society.”
Interessante observatie van (de verder doodenge) ondernemer Peter Thiel: media namen alles wat Trump zei letterlijk, en keken te weinig naar wat er achter zijn boude uitspraken schuilging. Stemmers deden precies het tegenovergestelde.
Daarom konden ze niet bevroeden dat miljoenen landgenoten op hem zouden stemmen:
“Journalists wanted to know exactly how he would deport that many undocumented immigrants, or exactly how Trump would rid the world of the Islamic State. We wanted details. 
But a lot of voters think the opposite way: They take Trump seriously but not literally.
They realize that Trump doesn’t really plan to build a wall.
“What they hear is, ‘We’re going to have a saner, more sensible immigration policy.’ ”
Verder, twee artikelen ter inspiratie
De invloedrijke investeerder Ben Evans ziet dat ‘mobile first’ inmiddels gemeengoed is. Elk journalistiek medium dat serieus over haar publiek nadenkt, ontwerpt vanuit de mobiele interface. Simpelweg omdat de meerderheid van het publiek op de mobiel leest (bij De Correspondent afgelopen maand bijvoorbeeld 56 procent). 
Maar nu wil Evans dat we nog een stap verder denken. Wat als je 'mobile native’ ontwerpt? Dat wil zeggen: als je andere apparaten - zoals de desktop - volledig negeert? Dan kun je opeens gebruik maken van allerlei interessante functies van een telefoon. Denk alleen al aan context (locatie, temperatuur, live beeld), of de mogelijkheden van de camera. 
Interessant om eens door te nemen! 
Een van de meest interessante voorbeelden van journalistiek-als-een-service vind ik The Information uit de VS. Ze doen verslag van de technologie-industrie in Silicon Valley en hebben daar nu twaalf reporters rondlopen (slechts twee media hebben er meer). Lezers van The Information werken vaak in de industrie, betalen 400 dollar per jaar en kunnen op Slack en op de site met verslaggevers in gesprek. Een community die zowel qua kennisgaring en financiering op abonnee’s draait. 
Eigenaar Jessica Lessin kondigde onlangs aan dat ze nu ook andere abonnementsvormen gaan aanbieden. Het laat goed zien hoezeer ze bij The Information vanuit de behoeften van hun publiek denken. Voor investeerders is er een abonnement van 10.000 dollar (inclusief speciale conference calls) en voor studenten kost The Information bijna twee keer minder dan normaal (nog steeds 234 dollar trouwens).
Lees vooral dit interview met Lessin om te begrijpen hoe een moderne uitgever van nu vanuit de lezer denkt, en haar publicatie als een service ziet (in plaats van een publicatie die vooral aandacht van lezers moet trekken om meer advertenties te kunnen verkopen).
En nog twee nieuwtjes
Laatst was er paniek bij De Correspondent. We hadden opeens onwerkelijk veel verkeer, zonder dat er een duidelijke aanleiding voor leek te zijn. Toen we dieper in de statistieken doken bleek Apple News de oorzaak. Die beval een artikel aan, en dat verschijnt dan in het controlescherm van de meeste Nederlandse iPhone-gebruikers.
Het bleek geen unieke ervaring. Media zien steeds meer verkeer komen vanaf Apple News. Dat bleef in eerste instantie uit, maar nu publicaties bijvoorbeeld push-notificaties via de app kunnen versturen gaat het harder. Zo ging CNN van 5 miljoen pageviews in augustus naar 36,5 miljoen in september. De verkiezingen zullen hier overigens ook debet aan zijn. 
Wat helaas nog uitblijft: significante advertentie-inkomsten vanuit Apple News (bij De Correspondent uiteraard niet interessant, maar voor veel andere media wel.).
Facebook’s Workplace is een soort Slack in een Facebook-jasje. Die een zeer enge belofte aan werkgevers doet: ’wij kunnen je vertellen in welke stemming je werknemers verkeren’.  Net The Circle!

De Singaporese overheid sprak die belofte wel aan, en besloot al haar 143.000 ambtenaren van de service gebruik te laten maken.
Voor de context, dat is net zoveel als 11 procent van Slacks betalende gebruikers.
Blijkbaar heeft Facebook een sterk product gelanceerd, want 82 procent van de 5300 ambtenaren uit de testgroep gebruikte Workplace minstens wekelijks.
Dat was ’m voor deze week, met een hartelijke groet,
Ernst-Jan Pfauth
PS. Ik denk dat developers net zo belangrijk zijn voor de toekomst van de journalistiek als journalisten. Zij kunnen immers de nieuwe vertelvormen bouwen. Helaas blijft het lastig voor journalisten en developers om succesvol samen te werken. De journalistieke vakbond organiseerde er daarom een avond over, en onze lead developer Lode Claassen sprak daar. Lees hier zijn tips (waaronder de claim-a-developer-dag, op vrijdag werken developers exclusief aan features die individuele journalisten aangevraagd hebben).
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.