Maak kennis met de oprichter van Snapchat 👋

Deze week overleed Made in Europe-schrijver en literair gids Pieter Steinz. Er is een prachtige necro
Ernst-Jan Pfauth
Maak kennis met de oprichter van Snapchat 👋
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #50
Deze week overleed Made in Europe-schrijver en literair gids Pieter Steinz. Er is een prachtige necrologie over hem geschreven door zijn oud-collega Bernard Hulsman. Ik vond en vind het heel inspirerend en indrukwekkend hoe Steinz iedereen op schoonheid wilde attenderen, hoe hij zich durfde te laten leiden door verwondering en hoe lang hij dat bleef doen. Zijn laatste blogartikel verscheen op de dag dat hij overleed.

De medianieuwsbrief van deze week:
Dit artikel uit mei wilde ik al heel lang delen. Eigenlijk sinds ik in de tweede aflevering van de Mediapodcast de wens uitsprak om meer over Snapchat-oprichter Evan Spiegel te weten te komen. Hij heeft in vijf jaar een service opgebouwd die inmiddels meer actieve gebruikers dan Twitter heeft, maar waarom horen we zo weinig over hem?
Verschillende luisteraars mailden me toen dit profiel van Spiegel, waar ook direct het antwoord op mijn vraag uit blijkt: de 26-jarige man houdt van privacy. Dat is begrijpelijk, aangezien de pers ooit uit de scheidingsdocumenten van zijn ouders en zijn privémail publiceerde.
De auteur wist toch enkele intimi en werknemers op anonieme basis te spreken en schetst het volgende beeld van één van ’s werelds meest invloedrijke media-CEO’s:
  • Spiegel heeft het bedrijf Snapchat volledig tegen de tijdsgeest in ingericht: er zijn veel aparte kantoren, afdelingen spreken elkaar nauwelijks en er is weinig transparantie. Soms lezen werknemers pas over een nieuwe functie in de pers.
  • Spiegel kent geen code maar is geobsedeerd door de productkant. Hij lanceert veel nieuwe functies, soms met weinig succes, maar vindt dat part of the deal.
  • Spiegel zegt targeted advertising ‘creepy’ te vinden en wil alleen in massareclame handelen. Media-analisten vragen zich af of dat houdbaar is, maar Spiegel zegt: “we gaan geen uitgebreide gebruikersprofielen opstellen”.
  • Waarom geeft Snapchat toegang aan uitgevers? 'Zodat gebruikers wat leuks te zien hebben terwijl ze wachten op antwoord van vrienden’. 
Wat niet in dit profiel staat, maar ook interessant is: Spiegel heeft een filosofisch magazine opgericht, vermoedelijk om zijn favoriete schrijver alle ruimte voor zijn werk te geven
De Columbia Journalism Review publiceert een exposé over de schandalige manier waarop producers van de new-media-darling Vice met freelancers omgaan. 
Voorbeeldje: producers laten freelance journalisten ontzettend veel voorbereidingswerk doen voor een video. Als een journalist over geld begint, vermijden ze de vraag. Uiteindelijk - vaak na een paar maanden - krijgen de freelancers niet of schandalig weinig betaald. Bronnen binnen Vice bevestigen deze bedrijfscultuur.
Als ik dit soort dingen lees, vind ik het heel verstandig van Nederlandse freelancers dat ze zich verenigen in De Coöperatie en zo niet meer tegen elkaar uitgespeeld kunnen worden in de race om de laagste woordprijs. 
Weet je nog dat er eerder dit jaar zoveel heisa was over Facebook Trending? Die niet zo populaire rubriek met belangwekkende nieuwsverhalen? Het bleek dat *mensen* in plaats van een algoritme de selectie samenstelden. Wat betekende dat Facebook - tegen eigen zeggen in - helemaal niet neutraal is. Mediawatchers boos natuurlijk.
Nou, inmiddels is dat hele team in de aanwezigheid van een beveiliger ontslagen en maakt het algoritme er volgens The Guardian een zooitje van:
“The fully automated Facebook trending module pushed out a false story about Fox News host Megyn Kelly, a controversial piece about a comedian’s four-letter word attack on rightwing pundit Ann Coulter, and links to an article about a video of a man masturbating with a McDonald’s chicken sandwich.”
Facebook ontsloeg het team omdat ze een algoritme beter dan mensen in staat acht tot ‘wereldwijde schaalvergroting’. 😕 
De ombudsvrouw van The New York Times neemt de Facebook Video-productie van haar krant onder de loep en signaleert een uitdaging waar veel legacy media mee te maken hebben: de kwaliteit van de video’s is zowel productioneel als inhoudelijk zo laag dat het merk beschadigd kan raken.
Even voor de context: Facebook betaalt The New York Times 3 miljoen dollar per jaar om ongeveer 4 Live-video’s per dag te maken. Zodat de functie populairder wordt bij andere media en er genoeg te zien is voor gebruikers.
Ik heb er een paar bekeken, en ja, als je zo terugziet (en dus niet live) is de geluids- en filmkwaliteit vrij bedroevend. Tegelijkertijd kan ik me voorstellen dat wanneer je deze vergadering live zag, het wel ‘intiem’ voelde, en je als kijker daarna beter begrijpt hoe je krant werkt. 
Misschien is dat het voornaamste probleem met Facebook Live: dat de video’s beschikbaar blijven. Ze verdwijnen niet - a la Snapchat - en daardoor is het voor terugkijkers - zonder de opwinding het livegevoel - niet te doen. 
Zolang Facebook achter die keuze blijft staan, kun je maar beter een verdomd goede camerajournalist met uitstekende apparatuur de video’s laten opnemen. Want hoewel experimenten niet meteen perfect hoeven te zijn, zakt The NY Times hier wel echt door het ijs.
Uit de politieke weekbrief van Marc Chavannes gevist: de NPO lanceert in het voorjaar van 2017 (waterval-alarm!) een nieuwe versie van Uitzending Gemist. Nieuwe features:
  • Bezoekers kunnen een profiel aanmaken. Daar kun je voorkeuren aangeven - ik gok zoiets als: doe mij maar sport - en programma’s mee pauzeren en dan desgewenst op een ander apparaat verder kijken.
  • JA! Er komen ‘contentcuratoren’. Verschrikkelijk woord, fijne ontwikkeling. Eindelijk gaan er 'mensen’ vertellen wat er op de site de moeite waard is. Zij maken collecties “voor specifieke gebruikers of momenten; zoals bezoekers van een film- of muziekfestival of voor treinreizigers. Kijktips gekoppeld aan de actualiteit, een bijzonder moment en het ritme van de dag.”
Drie gedachtes hierbij:
  1. Ik snap dat de NPO ook een eigen platform wil ontwikkelen, en niet alles wil overlaten aan YouTube en co. Maar ik hoop wel dat ze de deur naar andere platforms op een iets grotere kier gaan zetten. Bijvoorbeeld door een officiële Apple TV-app te maken. Of door programmamakers niet meer te verbieden langere fragmenten op YouTube te zetten (we hebben bij Lubach op Zondag allemaal gezien hoe waardevol het kan zijn als je die regel aan je laars lapt).
  2. Hopelijk kun je in versie twee ook de programma’s volgen die je vrienden kijken.
  3. Kunnen we in deze nieuwe versie wel HD-kwaliteit verwachten? Of blijft de angst voor kabelopzeggers hier leidend? De kop van het persbericht - 'NPO zet vol in op on demand video’ - stemt me hoopvol 😉.
Dank aan Vera Mulder, René Clerc, Maurits Martijn, Jelmer Mommers en Sanne van der Beek voor de verhalentips!
Met een hartelijke groet,
Ernst-Jan Pfauth
PS. Bij De Correspondent hebben we - ondanks het ontbreken van een miljoencontract met Facebook -  ons eigen videostudiootje gebouwd. Stoer hè?
Het resultaat verschijnt dinsdag
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.