Lessen van een fastfoodketen 🍔

De laatste tijd volg ik een fastfoodketen in Californië.Ja, dat is wellicht wat onverwacht. Twee topc
Ernst-Jan Pfauth
Lessen van een fastfoodketen 🍔
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #76
De laatste tijd volg ik een fastfoodketen in Californië.
Ja, dat is wellicht wat onverwacht. 
Twee topchefs proberen fastfood zo gezond en voedzaam mogelijk te maken. Zo malen ze door het burgervlees granen en tofu, gaat er gerst door de kip en zorgen ze voor een zoete smaak in de broodjes door rijstbloem in plaats van suiker te gebruiken.
Hun doel: gezonder en betaalbaar eten voor iedereen.
Ik denk dat in die aanpak lessen voor de media zitten.

Medewerkers van LocoL. Foto LocoL / Audrey Ma
Medewerkers van LocoL. Foto LocoL / Audrey Ma
Niet alleen meer voor de 'happy few'
Roy Choi en Daniel Patterson ontmoetten elkaar op een wereldwijd elitefeestje van chefs. Dat vindt plaats in Kopenhagen, de stad van Noma, het beste restaurant ter wereld.
Ze hadden er genoeg van om in tijden van groeiende sociale ongelijkheid alleen voor de ‘happy few’ te koken, en besloten een crowdfunctieactie op te zetten voor een gezondfastfoodketen in slechte wijken.
Bijna 1.400 mensen doneerden 128.000 dollar en LocoL was een feit. Lena Dunham en Jon Favreau kwamen naar de opening in de arme wijk Watts in Los Angeles. Inmiddels zijn er twee vestigingen en een foodtruck. 
Het gaat LocoL niet allemaal voor de wind. Toen het in een rijkere wijk opende, kreeg het bedrijf kritiek (lullig, want niemand maakt McDonald’s hetzelfde verwijt), en de restaurantrecensent van The New York Times maakte hun eten met de grond gelijk.
Dat zijn natuurlijk momentopnames. Het gaat om hun doel, en de weg daarnaartoe. En die juich ik allebei toe.
Met een mooi citaat van één van de oprichters:
“Everyone wants the answer. They want us to have the solution. But we don’t have a solution. We’re just trying to feed and take care of people. If we’re not perfect at the beginning, well, fuck it, man. We’re a year old. Give it time.”
LocoL in Watts. Foto LocoL / Audrey Ma
LocoL in Watts. Foto LocoL / Audrey Ma
Maar wat kunnen media van LocoL leren?
De laatste maanden realiseren redacties zich dat ze niet iedereen bereiken. Sterker nog, dat ze concurrentie hebben van actiegroepen en propagandisten, die het niet nauw nemen met journalistieke standaarden en met hun activistische en Facebook-proof manier van publiceren veel effectiever zijn.
Ik denk dat media de strijd moeten aangaan met die nieuwe vormen van propaganda, en naast hun bestaande uitingsvormen ook moeten gaan denken in makkelijk te delen content.
Zoals LocoL voedzamer fastfood maakt, publiceer je als medium voedzamer ‘fast news’:

  • Korter door de bocht. De uitgebreide toelichting is elders beschikbaar.
  • Emotioneler. Inspelen op de emoties van lezers, zodat de posts meer gedeeld worden
  • Visueler. Want niet iedereen wil informatie tekstueel tot zich nemen.
Wat ik maar wil zeggen: alleen publiceren in vormen die passen bij de voorkeuren van een hoogopgeleid publiek, is niet genoeg. Net zoals het voor de mensen van LocoL niet genoeg is om alleen maar haute cuisine te koken.
Journalisten die hun bevindingen bij een breder publiek willen krijgen, kunnen nadenken over het benutten van ‘fastfood-vormen’. Zoals ze bij LocoL gezondere hamburgers bakken: 
Foto LocoL / Audrey Ma
Foto LocoL / Audrey Ma
Verder nog deze week
Er is veel mystiek rond politiek en microtargeting. Collega (en trouw nieuwsbrieftipper) Maurits Martijn probeerde nu eens te achterhalen hoe precies Nederlandse politieke partijen individuele stemmers kunnen bereiken.
Allereerst: natuurlijk maken ze gebruik van Facebooktargeting. Maar verder?
Door betere privacywetgeving kunnen partijen niet zover gaan als in de VS, waar campaigners per huishouden weten wat er gestemd wordt. Partijen hier laten zich vooral leiden door stembureaudata. Zo zegt GroenLinks:
‘Wij hebben de kaart van Nederland gepakt en zo per adres bepaald: bij welk stembureau woon jij het dichtst in de buurt? Vervolgens kunnen we, omdat we de uitslagen van al die stembureaus hebben, ieder adres een score toekennen. Die score vertelt ons wat de gemiddelde kans is dat er op GroenLinks wordt gestemd. Zo weten we ongeveer welke straten wij tijdens de campagne moeten bezoeken.’
Geen enkele partij is er zo open over als GroenLinks. Na de campagnes horen we hier ongetwijfeld meer over.
  • Groei november 2016 t.o.v. jaar eerder: 67 procent
  • Groei december 2016 t.o.v. jaar eerder: 40 procent
  • Groei januari 2017 t.o.v. jaar eerder: 20 procent
Als Snapchat wil groeien in Nederland, moet het oudere gebruikers aantrekken. Van de tieners (12-19) heeft 75 procent de app geïnstalleerd, van de twintigers 50 procent.
Maar wil Snapchat ouderen wel bereiken? CEO en sterke productstrateeg Evan Spiegel vindt ‘authenticiteit’ essentieel en heeft weleens gezegd dat de app express zo ingewikkeld te besturen valt, zodat de kans dat ouders in contact komen met hun kinderen zo klein mogelijk is. Want als ouders meekijken met je Stories, ben je alweer minder jezelf.
Zo verging het Facebook immers ook.
Jongeren zijn een interessante advertentiedoelgroep. Als Snapchat dé plek wordt waar je jongeren met kunt bereiken, is dat een prima concurrentiepositie t.o.v. het dominante Facebook en Google.
Ik ben groot fan van de app Pocket. Daarmee kan ik vanaf mijn mobiel en desktop artikelen opslaan die ik later wil lezen. 
Mozilla (het bedrijf achter browser Firefox) heeft Pocket nu gekocht. Om twee redenen:

  1. Aansluiting vinden op mobiele gebruikers. Mozilla is daar weggeconcurreerd door Safari en Chrome. Pocket is vooral op mobiel populair.
  2. In tijden van nepnieuws en clickbait wil Mozilla zich onderscheiden met een ’context graph’ voor content. Die zou moeten herkennen aan wat voor informatie je behoefte hebt (ben je bijvoorbeeld een beginner of expert) en je kwaliteitsresultaten voorschotelen. Pocket kan kwaliteit van een stuk herkennen, door te analyseren hoe hun gebruikers erop reageren. Slaan ze veel op? Lezen ze het daadwerkelijk? Bevelen ze het artikel daarna aan? Et cetera.
Hoe het Pocket ook vergaat bij Mozilla, de cirkel is sowieso rond. Het bedrijf begon ooit als browserextensie van Firefox.
Als je wilt reageren op een Noorse nieuwssite, moet je eerst even een quizje doen. Mocht je het stuk niet gelezen hebben, dan val je genadeloos door de mand. Volgens de makers moet dit voor meer doordachte comments zorgen.
Grappig idee! En: goed dat ze in comments geloven. Ondertussen steeds meer dagbladen gooien hun comment-secties dicht, waarmee ze dus eigenlijk zeggen: fuck het gesprek met onze lezers (en hun kennis). 
Natuurlijk, het is moeilijk om online goede gesprekken te faciliteren. Maar niet onmogelijk. Het begint met de reacties serieus te nemen, ze te zien als mogelijke bronnen, en er vervolgens tijd voor vrij te maken (zodat je uiteindelijk je stukken beter geïnformeerd zijn). Hier mijn uitgebreide adviezen voor het naar boven halen van de kennis van je lezers
Dat was ’m voor deze week. Dank aan Maurits Martijn, Rob Wijnberg en Martha Bremmer voor de artikeltips.
Dank aan jou voor het meelezen.
Volgen kan doordeweeks ook via Twitter (@mnieuwsbrief) en Facebook (/medianieuwsbrief).
Met een hartelijke groet,
Ernst-Jan Pfauth
PS. Ik houd van Timehop. Die app laat me foto’s zien die ik ooit op deze datum nam (van een jaar tot twaalf jaar geleden). Hierdoor wordt mijn enorme fotoarchief opeens toegankelijk gemaakt. Bij The Information verwachten ze een grote concurrentiestrijd op dit vlak: welk bedrijf gaat het beste onze persoonlijke herinneringen tonen?
PPS. Aanstaande woensdag nemen Alexander Klöpping en ik een nieuwe aflevering van Een Podcast over Media op. Kom ook!
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Weesperzijde 94, 1091 EK, Amsterdam