In China stellen mensen zich door deze app niet meer voor 👋

Een eclectische editie: over de dominantie van messaging apps, abonnementen en een postscriptum over
Ernst-Jan Pfauth
In China stellen mensen zich door deze app niet meer voor 👋
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #44
Een eclectische editie: over de dominantie van messaging apps, abonnementen en een postscriptum over Donald Trumps The Art of the Deal 💸.

Als je hele leven zich in één app afspeelt
Zoals eerder geschreven: messaging apps als Whatsapp en Facebook Messenger hebben inmiddels meer actieve gebruikers dan sociale netwerken. 
Alleen lopen we in het Westen nog lichtjaren achter op China. Want daar doet iedereen *alles* in WeChat. Van betalen in de winkel tot het vinden van een baan en van het boeken van een taxi tot het bestellen van een pizza.
Op Bloomberg verscheen een stuk dat me voor het eerst echt liet inzien hoe het is om zo'n allesoverheersende app te gebruiken.
Een Amerikaanse vrouw reist naar China en komt er binnen no-time achter dat ze niet zonder WeChat kan en hoe het de omgangsvormen beïnvloedt. Voorbeeldje: mensen zeggen hun naam niet meer bij het voorstellen, want je ziet het profiel van de ander al op WeChat).
Wat zou in Nederland de allesoverheersende app worden? Facebook Messenger? Je ziet hier en daar voorzichtige experimenten, zo kun je bij KLM al via Messenger vliegtickets boeken. 
(Trouwens: media kunnen sinds vorige week hun instant articles ook in Messenger laten laden - meer bereik, dus meer advertentieverkoop)
Volgens deze reporter van The Atlantic moeten we niet gek opkijken als Slack zo'n ‘messaging platform voor alles’ wordt. De service trok in de afgelopen drie jaar drie miljoen actieve gebruikers aan. 
Dat is nog steeds 300 keer minder dan Facebook, maar Slack introduceerde onlangs 'Message buttons’, waarmee je binnen Slack externe applicaties kunt gebruiken. Zoals het boeken van een vlucht via Kayak of het afvinken van een todo in Trello. 
En dat is nog maar het begin, aldus The Atlantic. De CEO van Slack sprak de ambitie uit om een 'universele app’ te worden.
Grootste uitdaging wordt dan om Slack de overstap te laten maken van de professionele sfeer naar de persoonlijke sfeer. Niet heel ingewikkeld in een prestatiemaatschappij waar privé en werk naadloos in elkaar opgaan, lijkt me.
Een vlucht boeken via Slack
Over Slack gesproken: leve de botjes (nerd-alert)
Ik ben zelf aan het experimenteren met slackbotjes, nadat Alexander Klöpping me er tijdens onze tweede mediapodcast toe aanzette. 
Met zulke botjes kun je informatie uit andere programma’s importeren in Slack. Daardoor hoef je niet tientallen verschillende applicaties te openen, maar kun je alles in Slack terugvinden.
Ter illustratie, deze dingen verzamel ik nu op Slack, vrijwel allemaal met behulp van het (veel te ingewikkelde) connectieprogramma Zapier:
  • Instant Twitter mentions;
  • Instant Twitter Direct Messages (met directe antwoordlink);
  • Instant melding wanneer iemand zich inschrijft voor deze Medianieuwsbrief;
  • Instant melding wanneer er iets nieuws op Gevonden op Marktplaats verschijnt;
  • Dagelijks om 16u een overzicht van alle nieuwe bijdragen onder mijn artikelen op De Correspondent;
  • Wekelijks het aantal nieuwe leden bij De Correspondent, en de groei/ daling ten opzichte van de week daarvoor;
  • Wekelijks een rapport van mijn productiviteits via Rescuetime;
  • Verhalen die door minstens vijf vrienden zijn gedeeld op Twitter en Facebook, via Nuzzel.
Goed, deze botjes besparen me vooral een hoop e-mail, en gaan niet ten koste van mijn Facebook-gebruik. Maarrrr, het is ook behoorlijk ingewikkeld om deze botjes te maken. Niets voor de massa. 
Om die rol van ‘platform voor alles’ te worden, is Slack dus vooral afhankelijk van kant en klare-programma’s. 
Vier keer nieuws over digitale abonnementen
Nu door de dominantie van Facebook en Google traditionele online-advertentie-inkomsten opdrogen, komt de onafhankelijkheid van journalistieke media in het geding. Want hun uitgevers grijpen nu naar branded content, en daarmee zetten ze hun redactionele omgeving in de etalage.
Dus moeten we om de journalistiek te redden massaal lezers overtuigen te betalen voor de controle van de macht. Bijvoorbeeld via micropayments, of via abonnementen/ lidmaatschappen.
Trouwe lezers kennen dit riedeltje al, dus laten we snel naar het laatste abonnementennieuws gaan:
Medium.com wil een provider zijn voor uitgevers: het enige wat publicaties hoeven te doen, is content te maken. Medium neemt de rest uit handen.
Nieuwste stap naar dat doel: Medium experimenteert met abonnementenmodellen. Als publicatie op Medium kun je nu dus maandelijks geld vragen aan lezers.
  1. Door een zo groot mogelijk bereik te zoeken voor haar journalistiek; daartoe werden nieuwe blogs gelanceerd en deals gesloten met lokale kranten en Amazon;
  2. Door ervoor te zorgen dat al die nieuwe gebruikers zoveel mogelijk lezen (m.b.v. van slimme aanbevelingen onder stukken);
  3. Vervolgens willen ze zo snel mogelijk het e-mailadres van de incidentele gebruiker bemachtigen, om ze daarna te bestoken met interessante nieuwsbrieven.
  4. Die nieuwsbrieven zijn de wortel. De stok is het steeds vaker tonen van een paywall.
The Washington Post is nu voor een derde van haar omzet afhankelijk van abonnementen (zowel papier als online).
61 miljoen pond in 2015, om precies te zijn. Ondanks dat de papieren advertentie-inkomsten en losse verkoop kelderden. Maar doordat de digitale abonnementen met 27 procent stegen, gaat het de Britten toch voor de wind.
Advertenties zijn nog wel goed voor 59 procent van de Economists omzet.
“The idea of publications totally based on advertising is, I think, an illusion. Some can do it, but I don’t think it’s ever going to be a sustainable model for most publications.”

Aldus de baas van Talking Points Memo, een van de eerste grote blogs ooit (anno 2000).
Sinds 2012 verkopen ze abonnementen ($50 p/j & $5 p/m). Als je betaalt, krijg je een rustiger design, kun je deelnemen aan discussies en sinds kort ontvang je een exclusief extra magazine.
Talking Points Memo wil niet meer om het advertentiegeld streven naar zoveel mogelijk bereik. Liever richten ze zich op de behoeftes een loyale groep betalende lezers.  Einde dit jaar willen ze er 20.000 hebben.
Dat was ’m voor deze week!
Dank aan Andreas Jonkers, en de nieuwsbrieven van Xavier van Leeuwe en Elger van der Wel, voor de verhalentips
Met een hartelijke groet,
Ernst-Jan Pfauth
PS. Stel je voor: je creëerde als ghostwriter van ‘The Art of the Deal’ ooit de mythische status van Donald Trump en ziet de in jouw ogen 'sociopaat’ nu een serieuze kans hebben op het presidentschap. Hoe je je dan voelt? Zo. 👎
PPS. Wil je een journalistieke podcast maken? Check deze nieuwe beurs van 4.000 euro.
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.