Dit is het spannendste mediabedrijf van 2016

Deze nieuwsbrief is helemaal gewijd aan Medium.com, het platform voor artikelen, dat in 2011 werd opg
Ernst-Jan Pfauth
Dit is het spannendste mediabedrijf van 2016
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #20
Deze nieuwsbrief is helemaal gewijd aan Medium.com, het platform voor artikelen, dat in 2011 werd opgericht door dezelfde man achter Blogger en Twitter. Ik heb hoge verwachtingen van Medium - en de ontwikkelingen waar het platform symbool voor staat - en neem deze zaterdagmorgen graag de ruimte om die toe te lichten. 

Voor wie niet weet hoe artikelplatform Medium werkt: je kunt er in een prachtige editor stukken schrijven en publiceren. Maar dat kan op een blog toch ook? Ja, maar die hoef je nu dus niet helemaal aan te maken als je wat te zeggen hebt. Bovendien zorgt Medium ervoor dat je stuk daadwerkelijk gelezen wordt, door het te promoten binnen haar eigen netwerk. 30 procent van het bezoek aan Medium-artikelen komt van binnen Medium zelf.
Onder andere Obama, Hillary Clinton, talloze CEO’s (bijvoorbeeld van AirBnB) en de hoofdredacteur van The New York Times tikken er wel eens een stukje.
Medium heeft 82 miljoen dollar aan investeringen op zak en is hard op weg de online standaard te worden voor het publiceren van tekst. 
Maar het platform heeft ook een groot probleem: de kwaliteit van haar populairste stukken ligt niet zo hoog. Bijna allemaal zijn het vederlichte artikelen in de trant van ‘Zo verloor ik in drie weken dertig kilo’, 'Deze ochtendroutine verandert je leven’ en 'Zes lessen die ik leerde met mijn start-up’. De koppen maken de inhoud nooit waar. Clickbait vormt geen duurzame basis voor groei.
Daarom is Medium dringend op zoek naar betere verhalen. Het hanteert daarvoor twee strategieën:
  • publicaties opslokken
  • invloedrijke mensen uitnodigen om op Medium te publiceren
Oké, met die kennis op zak kunnen we beginnen:
Ik citeer: “The Internet moves from a distributed structure to one where attention is consolidated in mobile apps operated by a few large social networks, publishing to a standalone website makes less sense than it once did. That’s why Medium offers  [..] a hassle-free content management system.”

De ambities van Medium zijn dus zeer duidelijk: hét platform worden dat alle onafhankelijke losstaande sites moet opslokken en waar lezers één inlog voor hebben.
Zoals ik eerder schreef, hebben sommige publicaties – zoals de persoonlijke financiën-site The Billfold – die overstap al gemaakt (die overigens niet vlekkeloos verliep).
Daarover gaat deze gelinkte podcast. Mediajournalist Peter Kafka interviewt Medium CEO Evan Williams over verdienmodellen.

Medium zelf hoeft voorlopig geen geld te verdienen, zegt Williams, maar voor de groei is het belangrijk dat het platform geld binnenhaalt voor publicaties en schrijvers. Want als het geen geld oplevert, willen professionele schrijvers daar ook niet publiceren. 
‘Begin 2016’ moet het eerste geld voor auteurs binnenstromen. Williams vertelt dat lezers voor sommige stukken zullen moeten betalen. Kafka vraagt helaas niet door, maar er zijn denk ik twee mogelijkheden: 
  • een abonnementenmodel 
  • micropayments (een Medium-portemonnee) 
Misschien kan Medium het Nederlandse Blendle wel kopen. Die biedt immers al een mooie infrastructuur voor micropayments in de journalistiek aan, zo lanceerde het deze week een Blendle-betaalknop waarmee freelancers hun stukken direct aan het publiek kunnen verkopen. Daarnaast heeft Blendle al contracten met grote Amerikaanse publicaties (die misschien vervallen bij verkoop, dat weet ik niet). 
Ook wil Medium in native advertising investeren. Dat is maatschappelijk gezien problematisch, want uit wéér een nieuw onderzoek blijkt dat lezers native ads niet kunnen onderscheiden van redactionele verhalen. En zeg nou zelf, kun jij zien welk automerk voor onderstaande Medium-publicatie betaald?
Naast het binnenhalen van publicaties, wil Medium ook de spreekbuis voor de elite worden.
Je kunt je ongetwijfeld nog het stuk van The New York Times over de slechte werkomstandigheden bij Amazon herinneren. Twee maanden na dit vernietigende exposé reageerde de perschef van Amazon alsnog. Dat deed hij op Medium. Dat lokte weer een reactie uit van de hoofdredacteur van The New York Times. Niet bij zijn eigen krant, nee, ook op Medium.
‘We didn’t mind’, zegt Evan Williams daarover. Ik gok dat hij op z'n bureau heeft staan dansen. 
Want dit is precies wat Williams wil: dat wanneer invloedrijke mensen iets te zeggen hebben, ze dat op zijn platform doen. In dit gelinkte artikel van Politico staat zelfs beschreven hoe een speciaal team in Washington politici overtuigt direct op Medium te publiceren, in plaats van op bijvoorbeeld de opiniepagina’s van The Washington Post.
Met succes, want Hillary Clinton, John Boehner en zelfs Obama publiceerde al op Medium. Laatstgenoemde copy/paste'de de State of The Union naar Medium.
In Nederland zie je dezelfde trend. Kijk maar naar hoe onze vice-premier burgers direct bereikt. Lodewijk Asscher schrijft veelbesproken Facebook-updates - bijvoorbeeld over Zwarte Piet, of zoals deze gelinkte update over de recente gebeurtenissen in Keulen. 
Die stukjes zijn tegenwoordig net zo effectief als een artikel op de opiniepagina van een grote krant. Eerst bereikt Asscher honderdduizenden mensen direct op Facebook, en daarna nemen alle media het nog eens over. Bovendien heeft Asscher op Facebook volledige controle over invalshoek, opmaak en formulering. Ook hoeft hij vooraf geen verantwoording af te leggen aan een factcheckende redacteur. 
Nu plaatst Asscher ze nog op Facebook, maar als Medium groter wordt in Nederland lijkt het me een minstens zo'n geschikte plek (met een linkje ernaartoe vanaf Facebook).
Ik geloof dat Medium kan uitgroeien tot een belangrijk platform voor het publieke debat, want:
  • het kan met haar netwerkeffect de stem van iedereen die wat te zeggen heeft - van de Amerikaanse president tot je buurman - versterken;
  • het verlost uitgevers van de steeds groter wordende benodigde investeringen in technologie en kan ze alles bieden - van adverteerders tot interactie met het publiek
Andere platforms zien dit ook. Facebook ging afgelopen zomer al De Strijd Om Het Lange Artikel aan door Notes opnieuw te lanceren. En afgelopen week werd bekend dat Twitter aan de mogelijkheid werkt om een artikel van maximaal 10.000 woorden aan je tweet te koppelen. Zoals je in dit gelinkte stuk op Slate kunt lezen, doet Twitter dit om gebruikers langer op haar eigen platform te houden, en niet te verliezen aan, zeg, Medium.
Of deze initiatieven ook daadwerkelijk een bedreiging vormen voor Medium moet ik nog zien. Met Facebook Notes kun je bijvoorbeeld niet eens een kop toevoegen
Dat was ’m voor deze week! Hopelijk beviel een thema-editie als deze goed. Heb ik nog een invalshoek gemist? Laat het me vooral weten. En dank aan lezers Maurits Martijn en Eveline Meijer voor het insturen van tips voor deze editie.
Met hartelijke groet,
Ernst-Jan Pfauth
PS. Bij wijze van test heb ik deze nieuwsbrief ook als artikel gepubliceerd op mijn persoonlijke blog, mét de gloednieuwe Blendle-button. 
PPS. Het antwoord op de vraag hierboven was ‘BMW’
PPPS. Hier nog enkele fijne voorspellingen voor de journalistiek in 2016, door Harvard Nieman Fellow Tim de Gier
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.