De Poten in de Modder-editie

Het liefst link ik in deze nieuwsbrief naar verhalen waarin journalisten, uitgevers, ontwerpers, prog
Ernst-Jan Pfauth
De Poten in de Modder-editie
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #23
Het liefst link ik in deze nieuwsbrief naar verhalen waarin journalisten, uitgevers, ontwerpers, programmeurs en wetenschappers over hun eigen ervaringen en experimenten schrijven. Ik link zo min mogelijk naar opiniestukken van commentatoren die zelf niet met de poten in de modder staan.
Waarom? Omdat we allemaal niet weten hoe de media zich gaan ontwikkelen en waar er precies geld valt te verdienen. Dan kun je dus maar het beste kijken naar de mensen die dagelijks aan die nieuwe toekomst werken en daar vervolgens lessen uit destilleren. In dat kader vijf linkjes:

25 moderne media-ondernemers delen hun ervaringen
Twee weken geleden linkte ik naar een heel goed essay van Rafat Ali. Deze media-ondernemer omschreef hoe hij altijd op zoek was naar méér bezoek op zijn site. Tot hij zich op een dag realiseerde dat meer bezoek niet per se meer inkomsten betekent. Sindsdien negeert Ali de pageviews en richt hij zich alleen nog op directe inkomstenbronnen.
Deze week stelt Ali ons op zijn blog voor aan 24 andere media-ondernemers die niet meer geloven in het viral web en haar vage miljoenenbeloften, maar die zich liever richten op duurzame groei. 
Klik vooral eens door de sites heen om te zien wat voor nieuwe interessante nichesites er zijn en hoe ze geld proberen te verdienen. Zeer inspirerend.
Zo vond The New Yorker zichzelf opnieuw uit
De stoffige The New Yorker leek voorbestemd een museum te worden. In deze gelinkte reconstructie wordt uitgelegd waarom het blad inmiddels een ‘multimedia juggernaut’ is.
Wat ik zo mooi aan The New Yorker vind, is hoeveel verschillende mediatypes ze succesvol inzetten om hun verhalen te vertellen. Ze maken een chique papieren blad, levendige website met een volledig archief, een ongelooflijk sexy festival (daar moet ik volgend jaar heen), podcasts en binnenkort zelfs een televisieserie. Daarin laten ze zich leiden door vragen als:
'What does The New Yorker sound like when it jumps off the page and into your ear?’
Al deze nieuwe initiatieven (waar het plezier van af spat) moeten leiden tot een groter bereik, en dat bereik moet vervolgens worden omgezet in betalende klanten. Voorlopig resultaat: de hoogste betaalde oplage in hun bestaan, namelijk 1,08 miljoen (het is wel onduidelijk wat daar allemaal onder valt helaas).
The New Yorker heeft trouwens als groot voordeel dat het overkoepelende concern Condé Nast haar financieel goed beschermt. Zo heeft het blad zich nog niet hoeven beroepen op het grote kwaad dat native advertising heet.
En Mark Zuckerberg vertelt hoe hij nieuwe markten veroverd
In dit stuk legt Mark Zuckerberg aan zijn aandeelhouders uit waarom ze bij Facebook niet aan geld denken als ze een nieuwe markt (mobile, messaging of video) willen veroveren. Liever maken ze eerst een heel goed product waar gebruikers blij mee zijn, later bedenken ze dan wel hoe er centen mee te verdienen valt. ‘Mission trumps money’.
Lang leve nieuwejournalistiek.nl
Onderstaande twee links zijn afkomstig van nieuwejournalistiek.nl. Het concept van deze site is simpel en geweldig: ze laten journalisten journalistieke start-ups nauwkeurig volgen en hier tussentijds verslag van doen. 
Voorbij de hype van de persberichten:
1. Hoe Blendle voet aan de grond probeert te krijgen in Duitsland en de VS
Interessantste observatie: hoe moeilijk het is om in het buitenland goede teams op te bouwen. 
2. Hoe en waarom we Bij De Correspondent altijd in gesprek gaan met de lezers
Favoriet citaat: “[Adjunct-hoofdredacteur Karel] Smouter wilde samen met Dimitri Tokmetzis uitzoeken hoe je rijk kon worden van gratis online porno. Maar vind maar eens iemand die daarover wil praten.”
En deze PS wil ik jullie niet onthouden:
Bill Gates, de boekcriticus
In de serie ’beroemdheden hebben journalisten niet meer nodig om hun publiek te bereiken’ een aflevering over Bill Gates. Hij publiceert al jaren boekenrecensies op zijn blog. Van de biografie van Steve Jobs tot Moonwalking with Einstein, Bill deelt zijn oordeel graag. Inmiddels weten zoveel boekenlezers zijn besprekingen te vinden, dat het Bill-effect volgens dit gelinkte stuk in The New York Times op het Oprah-effect begint te lijken.
Ik lees zijn besprekingen graag. Want ik hoor liever van een man die zelf miljarden heeft verdiend wat hij van een business-boek vindt dan van een ‘professionele’ recensent. 
Dat was ’m voor deze week! Dank aan Maurits Martijn voor het tippen van het New Yorker stuk. Ook een tip? Reageer op dit mailtje of tweet naar @ejpfauth.
Met een hartelijke groet,
Ernst-Jan Pfauth
PS. Aanstaande maandagavond ga ik in de Amsterdamse Rode Hoed onder leiding van Clairy Polak met Sjuul Paradijs en Peter Vandermeersch in discussie over de toekomst van ons aller vak. Er zijn nog kaartjes verkrijgbaar.
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Weesperzijde 94, 1091 EK, Amsterdam