De Medianieuwsbrief vanuit New York 🇺🇸

Deze week verstuur ik de Medianieuwsbrief vanuit New York. Ik zat bij de ochtendvergadering van The N
Ernst-Jan Pfauth
De Medianieuwsbrief vanuit New York 🇺🇸
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #64
Deze week verstuur ik de Medianieuwsbrief vanuit New York. Ik zat bij de ochtendvergadering van The New York Times, bezocht het nieuwe kantoor van Quartz en sprak met vakgenoten over Trump en digitale verdienmodellen.

Trouwens, vorige week kondigde ik aan gedurende de week medianieuws te delen in een Telegram-kanaal. Inmiddels lezen 133 van jullie via dat medium mee. Dat ziet er zo uit:
Klik op de afbeelding om je aan te melden.
Innovatieve Quartz-app nu ook op Android
Genomen op de redactie van Quartz
Dit hangt er boven de uitgang van de snelgroeiende zakensite Quartz. In de afgelopen vier jaar groeide de uitdager van Forbes en WSJ naar meer dan 200 werknemers. Het verdienmodel is premium advertising. 
Ik sprak met mede-oprichter en hoofdredacteur Kevin Delaney, die het succes onder andere wijdt aan dat hun hele operatie gericht is op een ‘natuurlijke mobiele ervaring’. Daarom lanceerden ze destijds met een mobile-first site (toen nog bijzonder), daarom investeerden ze als een van de eerste in een dagelijkse nieuwsbrief (wat leidde tot de nieuwsbrief-revival) en daarom proberen ze hun lezers via hun app bij te praten in een chat-interface. Ik gebruik de app elke dag.
Van die inventieve chat-app is er nu ook een Android-versie. Ze versturen bewust zo min mogelijk pushberichten - alleen bij écht opvallend nieuws - waardoor de clickthrough-rates bij die schaarse meldingen bijzonder hoog zijn. Ze hebben een team van vijf journalisten die voor de nieuwsbrief en de chat-app schrijven. Geen negentienjarige stagiairs, maar hun beste auteurs.
De meeste nieuwssites staren zich blind op alleen de productie van hun content. Quartz laat zien hoe succesvol je kunt zijn als je je beste mensen ook op distributie zet.
Is de persvrijheid in Amerika in gevaar?
Vier blokken rond de Trump Tower op Fifth Avenue zijn afgesloten en staan vol met beveiliging- en sattellietwagens. Tegenover de ingang is een persvak ingericht.
Maken Amerikaanse journalisten zich zorgen om de persvrijheid nu Trump met lasterwetten dreigt? Nee en ja.
Nee, omdat ze vertrouwen hebben in hun rechtbanken die op basis van het Eerste Amendement zulke wetten zouden blokkeren. En The New York Times spint voorlopig trouwens garen bij Trump. Lezers nemen massaal een abonnement, en het ene na het andere werf-record sneuvelt aan Eight Avenue. Ze mikken nu zelfs op het werven van tien miljoen abonnee’s (deadline niet bekend). Ik vond er bijna een optimistische stemming heersen op de redactie afgelopen week.
Ja, omdat het vertrouwen van de bevolking in de media historisch laag is, dus er is geen meerderheid die de bedreigde pers zou verdedigen. En omdat Trump het media heel lastig kan maken via de inlichtingendiensten, die normaal terughoudend zijn richting journalisten, maar dat niet volgens de wet verplicht zijn. Operational security wordt dus nog belangrijker voor journalistieke organisaties.
En verder...
Een jurist gespecialiseerd in consumentendata reconstrueert in dit artikel hoe het Trump-campagneteam tientallen miljoenen uitgaf aan het kopen van consumentenprofielen en het publiceren van zeer gerichte advertenties op Facebook. Zo toonden ze ontmoedigende berichten aan Afro-Amerikaanse stemmers, om ervoor te zorgen dat ze niet de moeite zouden nemen op Clinton te stemmen. 
Zeker even doornemen dit stuk, om te begrijpen hoe gepersonaliseerd politieke campagnes tegenwoordig zijn, en wat voor indrukwekkende databases Trump (ook nu nog) in zijn bezit heeft.
Er is geen betere tijd om een corrupte lokale politicus te zijn dan nu, liet John Oliver laatst zien in zijn latenightshow. Want regionale publicaties bezuinigen of sluiten hun deuren omdat het door de kleine schaal moeilijk is om het gigantische verlies aan papieren inkomsten te compenseren.
Eigenlijk is het raar dat lokale nieuwssites niet genoeg geld kunnen verdienen, want niemand wil door een corrupte wethouder een gifbelt in zijn achtertuin. Met andere woorden: iedereen wil dat het lokale bestuur gecontroleerd wordt. Juist omdat lokale journalistiek zo dichtbij je dagelijkse leefwereld komt, zou je verwachten dat lezers er iets voor over hebben.
Dan moet je als lokale journalist wel extreem duidelijk maken dat je er bent om je publiek te dienen. Dat je voor hen de wacht houdt.
Gelukkig zie ik steeds meer initiatieven voorbij komen die dat doen. Zoals deze Canadese nieuwsstart-up, die betalende leden ideeën voor verhalen laat insturen. Zo weten ze precies wat er in hun omgeving speelt en waar lezers zich zorgen om maken.
Ik zou dat wel aanvullen met een eigen redactionele lijn, omdat burgers niet alles in de gaten kunnen houden. 
Dat was ’m voor deze week. Met dank aan Jolanda Gooiker, Fredo de Smet en Loeki Westerveld voor de verhalentips!
Met een hartelijke groet,
Ernst-Jan Pfauth
Deze week publiceerde ik een stuk op Medium over hoe je kunt samenwerken met je publiek. En waarom dat zowel journalistiek als zakelijk zeer interessant is. 
Lees vooral de reacties, waar onder andere medewerkers van The Economist en Fortune hun ervaringen delen.
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.