Binnenkort mogen we van Facebook chatten met ons publiek 👌

De grootste uitdaging voor iedereen die publiceert, is in het ritme komen van je publiek. Hoe zorg je
Ernst-Jan Pfauth
Binnenkort mogen we van Facebook chatten met ons publiek 👌
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #28
De grootste uitdaging voor iedereen die publiceert, is in het ritme komen van je publiek. Hoe zorg je ervoor dat lezers aan je denken? Dat ze niet vergeten dat je bestaat? Hoe word je een dagelijkse of wekelijkse gewoonte voor mensen?
Deze week probeer ik die vraag te beantwoorden door te kijken naar experimenten met de volgende mediumtypes: papier (jawel), messaging apps, de Facebook Newsfeed en nieuwsbrieven.
Mis je iets? Bereik jij je publiek op een slimme manier en ben je bereid dat te delen? Reageer dan vooral op deze mail! 💌

Fuck it, we maken alleen een papieren editie
De Britse krant Trinity Mirror introduceert een nieuw dagblad dat alleen op papier verschijnt. Doelgroep: vrouwen tussen de 35 en 55 jaar.
Ik weet niet of ik het een goed idee vind, maar het is in ieder geval een duidelijk idee, gestoeld op een visie. Bovendien heeft deze uitgever het lef om bepaalde dingen niét te doen, in plaats van alles een beetje.
Zoals het weglaten van een site. Dat wil niet zeggen dat de nieuwe titel online niet bestaat. Elke van de 27 redacteuren is verantwoordelijk voor lezerscontact op sociale media.
Vanuit journalistiek oogpunt interessant, want zo krijg je meer betrokken lezers die ideeën delen. Vanuit zakelijk oogpunt zal het doel wel zijn om een band te creëeren met de lezers, en ervoor te zorgen dat ze de titel blijven kopen.
Binnenkort mogen we van Facebook chatten met ons publiek
Wie deze nieuwsbrief leest, weet dat messaging apps ten eerste enorm populair zijn en ten tweede een interface worden voor meer dan alleen chatgesprekken met vrienden. Je kunt er bijvoorbeeld ook een taxi boeken of een pizza bestellen. 

En zoals de app van Quartz onlangs liet zien, kun je met een messaging app ook prima bijgepraat worden over het nieuws. 
Daarom is het interessant dat Facebook haar app Messenger vanaf april beschikbaar wil stellen aan uitgevers. Zij kunnen - a la het experiment met Bild - hun lezers dan bijpraten. Messenger heeft wereldwijd 800 miljoen maandelijkse gebruikers.

Groot voordeel: Facebook bepaalt dan niet meer of de gebruiker wel of niet een bericht te zien krijgt. In tegenstelling tot bij de Newsfeed, lijkt de regie dan weer bij de verzender en ontvanger te liggen.
Je kunt de Facebook Newsfeed niet vertrouwen
‘Wil je op de hoogte blijven? Like ons op Facebook!’
Wie dat zegt, maakt een belofte die hij niet na kan komen. Want - zo blijkt uit dit stuk - wie niet betaalt voor Facebook-bereik, komt slechts met een fractie van z’n likers in contact.
De overweldigende meerderheid van de mensen die je hebben ge-liked om van je te horen, ontvangen je berichten niet.
Met andere woorden: beide partijen, zowel zender als ontvanger, kunnen Facebook niet meer vertrouwen. Tenzij je er geld tegenaan gooit, maar dat heeft niet iedereen – denk bijvoorbeeld aan activisten, freelancers of kunstenaars.
Misschien dat we daarom zo’n nieuwsbriefrenaissance zien. Want bij dat medium zijn beide partijen vrijwel volledig in controle (op spamfilters na). Iedereen die het nieuws wil horen, kan de mail openen.
Facebook speelt op die collectieve nieuwsbriefliefde in
En staat een select groepje uitgevers toe om binnen Facebook Instant Articles hun nieuwsbrieven te promoten. Zo hoopt Facebook dat uitgevers minder bang worden om de relatie met lezers te verliezen door alles op Facebook te gooien. Het ziet er zo uit:
En hier een succesverhaal: Lenny, de nieuwsbrief van Girls' Lena Dunham
Dunham begon een half jaar geleden met een nieuwsbrief omdat ze in contact wilde blijven met alle interessante vrouwen die ze op haar boektour tegenkwam. Inmiddels heeft ‘Lenny’ 400.000 abonnees. De lezersgroep bestaat vooral uit vrouwen tussen de 18 en 34 jaar. Een nette 65 procent van hen opent de e-mails daadwerkelijk.
Lenny heeft 2 fulltime-medewerkers, 2 parttime-schrijvers en een syndicatie- en advertentiedeal met Hearst.
De hoofdredacteur wijdt het succes aan het ‘intieme karakter’ van het medium. Ik merk het ook aan de persoonlijke nieuwsbrieven van mijn collega’s bij De Correspondent. Ze slaan daar een veel informelere toon aan dan op het platform. Dat geeft een prachtig inkijkje in hun werk en gedrevenheid.
De tweewekelijkse edities van Lenny zijn vrij fors, soms bevatten ze wel vijf artikelen. Ik begrijp niet hoe al die abonnees in staat zijn zoveel woorden tot zich te nemen in een mailprogramma. 
Dat is het grote probleem met nieuwsbrieven
De revival gaat lekker, maar lezen ontvangers ook echt? Ik denk dat iedereen een chronisch concentratieprobleem heeft tijdens het wegwerken van mail. Want: e-mail is een todo-lijst en enorme time suck in ieders leven.
Ik heb dat zelf opgelost door me met een Evernote-mailadres in te schrijven voor nieuwsbrieven. Zo belanden ze allemaal in mijn Evernote, waar ik ze vervolgens rustig - ver weg van de manie van mijn mail - kan lezen.
Met de toenemende populariteit van nieuwsbrieven denk ik dat meer mensen behoefte hebben aan zo’n oplossing. Gat in de markt?
(Voor je het weet lezen we allemaal weer in een soort heruitvinding van Google Reader 💔)
In het kader hiervan stop ik maar weer snel met schrijven, anders wordt deze brief ook te lang. Of is deze mail dat al? Laat me vooral weten wat je prettig vindt: meer to-the-point-verwijzingen naar interessante verhalen? Of ook graag wat langere analyses?
Hoe dan ook, tot volgende week!
Ernst-Jan Pfauth
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Weesperzijde 94, 1091 EK, Amsterdam