Alles op video? Jongeren lezen nieuws liever 👓

Een eclectische nieuwsbrief deze week: met nieuws over Snapchats aanstaande advertentiesucces, medite
Ernst-Jan Pfauth
Alles op video? Jongeren lezen nieuws liever 👓
Door Ernst-Jan Pfauth • Editie #56
Een eclectische nieuwsbrief deze week: met nieuws over Snapchats aanstaande advertentiesucces, mediteren met The New York Times en de twintigste verjaardag van ‘internetmagazine’ Slate.

Het geld gaat binnenstromen bij Snapchat:
Als je op Snapchat wilde adverteren, moest je dat altijd via een sales team inkopen. En dat schaalt natuurlijk niet lekker. 
Daarom lanceert Snapchat nu in navolging van Twitter en Facebook een API waarmee adverteerders automatisch de 150 miljoen actieve gebruikers kunnen bereiken.
Dat mag ook wel, want het netwerk hoopt in 2017 één miljard dollar omzet te draaien (nu is het goed voor een derde daarvan). 
Ter vergelijking: Twitter was in 2015 goed voor 2 miljard en Facebook voor 18 miljard.
Snapchat probeert samen met de ngo TurboVote gebruikers aan te moedigen om te gaan stemmen tijdens de Amerikaanse verkiezingen. Beroemdheden als Jared Leto, Ciara en Jimmy Fallon spreken de gebruikers bemoedigend toe. Lovenswaardig!
Blijkt uit onderzoek van Pew Research. Opmerkelijk. Zeker als je je bedenkt dat veel uitgevers miljoenen steken in video-afdelingen. Daar zitten volgens deze studie vooral de ouderen op te wachten.
Ik vermoed dat video vooral nuttig is om aandacht te trekken voor een nieuwsverhaal en de verdieping vervolgens via tekst aan te bieden.
Klik op de grafiek om de studie te bekijken
Het antwoord van Google op Facebook Instant Articles is niet heel sexy en krijgt weinig aandacht in de mediawereld. Maar ondertussen, merken ze bij gadgetblog The Verge, nemen de snelladende pagina’s van Google AMP een steeds groter deel van de mobiele pageviews in. Lees dit stuk en weet: dat AMP zou nog best wel eens groot kunnen worden. 
Klik op de grafiek voor toelichting
Het internetmagazine Slate bestaat twintig jaar en neemt dit jaar honderd nieuwe werknemers aan.
Aan Slate ging de Facebook-revolutie uiteraard ook niet voorbij. Net als andere media zag Slate tientallen procenten van haar bezoek daarvandaan komen. Maar omdat het verkeer vanaf Facebook te veel schommelde, vond Slate het risico te groot om daar de toekomst van het bedrijf op te baseren.
Daarom koos het een andere metric dan verkeer, namelijk ‘lezersloyaliteit’. Met een betrokken publiek wilde Slate zich onderscheiden voor adverteerders.
Lees dit artikel vooral even door, het biedt een mooi tegengeluid tegen de race om traffic.
Zeven jaar. Zolang maakte Slate podcasts zonder er financieel iets voor terug te zien. Maar ze bleven volhouden omdat de betrokkenheid van hun luisterende publiek heel hoog was, en dat moest zich op een gegeven moment uitbetalen. Met andere woorden: Slate en podcasts voelde logisch, vonden zowel makers als publiek.
En of. Want het podcastbedrijf van Slate - Panoply - lijkt nu een groot succes. Bekendheden als Malcolm Gladwell en Ezra Klein maken podcasts voor Panoply. Zij hoeven alleen maar te presenteren, Panoply neemt alle andere dingen - productie, marketing, sales, etc - uit handen. Omzetcijfers ken ik nog niet, maar de podcasts die ik van Panoply luister zijn ieder geval goed gevuld met advertenties.
Ook interessant: Slate ziet haar journalistiek als een service (daar ben ik een groot voorstander van). Zo bieden ze aan hun 17.000 premium leden ‘lessen’ aan, bijvoorbeeld over slavernij. Ik zie geen enkele reden waarom journalisten niet de educatieve waarde van hun werk zouden moeten vermarkten. 
Ik schreef al eens eerder over het The New York Times Beta-team. Deze club - van onder andere journalisten, developers en vormgevers - heeft een duidelijk doel: de schat aan informatie uit het archief van de krant op een servicegerichte manier aan lezers presenteren, om zo een grotere rol in hun levens te spelen.
Dus zette ze eerst duizenden recepten uit het krantenarchief in een makkelijke doorzoekbare tool. En maakten ze televisiegidsen op basis van de vele recensies die de krant ooit heeft gepubliceerd.
Nu is daar een volgende stap in de ‘journalistiek als een service’: mediteren.
Jawel, de krant heeft een aantal virtual reality-meditatie-films gemaakt. De meditaties zijn gebaseerd op zingevingsartikelen die eerder in de krant verschenen. De gebruiker weet dan: ik kan deze bronnen vertrouwen.
De meeste initiatieven binnen 'journalistiek als een service’ zijn gericht op lifestyle. Logisch wel, want daar zijn lezers makkelijk mee te binden. Maar ik ben benieuwd wat er gebeurt als een team als Beta zich in pittigere thema’s vastbijt.
Dat was ’m voor deze week. Met dank aan de prijswinnende Maurits Martijn en de nieuwsbrieven van Elger van der Wel en Xavier van Leeuwe voor enkele verhalentips, blijf ze vooral sturen!
Met een hartelijke groet,
Ernst-Jan Pfauth
PS. In onderstaande podcast kijk ik vanuit uitgeversperspectief terug op drie jaar De Correspondent:
Hoe vond je deze editie?
Ernst-Jan Pfauth
Elke zaterdagmorgen stuur ik je De Medianieuwsbrief, met de interessantste artikelen over innovatie in de media.
Tweet     Deel
Gemaakt door Ernst-Jan Pfauth met Revue. Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier. Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.